banner
home schilderijen en tekeningen haiku's korte verhalen en gedichten exposities    over mij / contact

zeer korte verhalen


Waarneming

‘Ga even zitten, waar ze je goed kunnen zien, ‘zei de ijsvogel,
‘een roerdomp trekt nog bekijks.
Op mij zijn ze nu wel uitgekeken.’
‘Oké,’ zei de roerdomp, ‘even dan.’
Vogelaars met grote telelenzen verdrongen elkaar achter de kijkluiken van de vogelhut.
‘Dit is, zie je, de beste plek om Homo Sapiens te observeren.’

 

Over de datum

Licht! Dagen geleden had hij het deurtje voor het laatst open zien gaan en deze keer mocht hij uit de kast.
Als hij geluk had, vergaten ze hem en hoefde hij niet meteen weer terug de duisternis in.
Met een klap viel de pot pindakaas kapot op de bodem van de vuilnisbak.


Afgevinkt

‘Ik ben de fluistervink.’
‘Wat zeg je.’
‘De fluistervink ben ik.’
‘Je praat wel erg zachtjes.’
‘Ja, ik dacht je hoort me wel. Jij bent toch de luistervink.’
‘O, nee, dat is een misverstand. Ik ben de blinde vink.’
‘Dus je kunt me niet zien.’
‘Maar wel horen.’
‘Zie je nou wel.
Even gecheckt.’

Gepubliceerd in de bundels het 55 woordenverhaal, editie 2016, 2017 en 2018.


gedichten



Le Corbusier’s ideaal

Hoog wonen in een park, frisse lucht
veilig fietsen op gescheiden wegen
jaren zestig nieuwbouw is een zegen
voor gezinnen, de oude stad ontvlucht

De nieuwe tijd gretig omarmd
van het torenhoog riant balkon
uitzicht tot aan de verre horizon
ruime kamers centraal verwarmd

Verstopte vuilstortkoker lift kapot
Gestolen fietsen box verrot
Schichtig gaat een vrouw

Sigarettenpeuken in plantenbakken
Ratten knagen aan afvalzakken
onder het Bijlmerflatgebouw

 

Wachten op de metro

Dunne nieuwe bomen
trotseren de zandwinden
die kolken rondom
de grijsbetonnen flat

Weilanden bedolven
onder opgespoten land
dat ooit was de bodem
van het Bijlmermeer
dragen kollosale flatgebouwen
liftkokers gallerijen
balustradenspijlen
eindeloos

Noodwinkelcentrum klein en ver
er zijn geen wandelwegen 
stoeptegels liggen
in lijnrechte muren
wachtend,
naast het modderspoor

betonmolens draaien knarsend overuren
graafmachines scheppen dijken van zand
daarop gaat de metro rijden
van station Bijlmer naar het Centraal

over nog maar zeven jaar

gepubliceerd in de Stadsgedichtenbundel 2018